Good sports: running up that hill

Na 2 runs in Frankrijk heb ik geconcludeerd dat ik als ik een Française zou zijn in dit gebied, ik nooit een hardloopster zou zijn geweest. Beginnen met hardlopen is al lastig, maar om te beginnen met hardlopen in dit gebied is echt een opgave. Ten eerste: het kan hier behoorlijk warm zijn (in mijn geval gelukkig niet), ten tweede: de heuvels zijn werkelijk killing! Dat is waar deze blog over gaat, heuveltraining.

Run Vazerac en omgeving

Heuveltraining is iets anders dan gewoon een rondje door het vlakke Nederlandse landschap. Verdeel je energie goed, want anders red je de top nooit! Hill training heeft een aantal voordelen: allereerst is het goed voor je kracht, niet alleen in je benen, maar omdat je benen sneller moe worden heb je ook meer kracht in je romp nodig. Daarnaast stabiliseert je romp zich tijdens het dalen. Ook is het absoluut goed voor je conditie en snelheid. Heuvels oprennen kost dan wel wat meer energie, maar het geeft zo'n kick als je boven bent en daarnaast de beloofde weg naar beneden is heerlijk. 

Let op dat je niet te remmend loopt, dat is funest voor je knieën! Vindt de juiste balans tussen grote passen naar beneden en je snelheid. 

Just give it a try!

Run Vazerac en omgeving

Good sports: Pretty women walking down the street

Mijn tweede en laatste blog voor de Ladiesrun op www.rotterdamfestivals.nl!

 

Ladiesrun 2014 - Pretty women walking down the street 

 

maandag 02 juni 2014

 

Het is zondagochtend 1 juni, 9 uur: fluitende vogels & “Goodmorning, goodmorning love, it’s my favourite… ”

“Hmmm wat?”

Oh, wacht, natuurlijk, het is John Legend die me zoals iedere morgen wakker zingt met zijn zoetgevooisde stem. Uhm 9 uur, halloooo, hoi, hé, het is zondag, waarom een wekker?! How could I forget? De Ladiesrun staat voor vandaag op de agenda. Gelukkig heerlijk geslapen, maar dat kon ook niet uitblijven na de overweldigende barbecue van zaterdagavond en de enerverende Randstadrail-trip terug naar Rotterdam. Zoals een Oudhollands gezegde luid: een goed begin is het halve werk. Nachtrust, check. Op naar een gezond en energiek ontbijt.

Zaterdag sloeg ik al wat yoghurt en fruit in om de dag vandaag goed door te komen. In combinatie met pannenkoeken lijkt me dat een heerlijk ontbijt voor een Ladiesrun (en volgens veel hardlopers een ideale bodem vanwege de hoeveelheid koolhydraten)! Ik ga vandaag voor Banana Pancakes met wat yoghurt, aardbeien en blueberries, supersnel, gezond & ook nog eens een heel erg lekker. Verder drink ik natuurlijk een kop thee en brouw ik ook nog snel een healthy smoothie in elkaar. Voor de rest van de dag gooi ik nog wat eierkoeken en bananen in mijn tas. Ochtendvoorbereiding nummer 1.

Bij voorbereiding kan natuurlijk ook de kledingkeuze niet uitblijven. Het plan was om gewoon in mijn roze top van vorig jaar te gaan lopen, stick to the plan zou je zeggen, het is gewoon een prima shirt en bovendien nog knallend roze ook. Ja, dat zei ik donderdag nog tegen mezelf toen ik de stad doorliep, ik heb een shirt, waarom weer wat nieuws?! Tsja, ik weet het ook niet, maar zaterdag kon ik toch de drang niet onderdrukken om die gave hardlooptop te kopen die ik eerder deze week al spotte, mijn vakantiegeld klopte in mijn broekzak en tussen al die mooie dames moet je er toch een beetje goed uit zien!

Op naar Ahoy, want hoewel ik zelf pas om kwart over 2 startte, had ik al wel om kwart voor 12 afgesproken. Lopen doe je natuurlijk niet alleen en zeker niet bij de Ladiesrun. Een aantal vriendinnetjes lopen de 7,5 kilometer, dus die zullen we over de finish schreeuwen. We spreken af bij Zuidplein en verrassend genoeg heb ik ze binnen een paar minuten al gevonden. De roze menigte is minder massaal dan vorig jaar. Toen was het vreemd om iemand in een niet-roze outfit in het RET voertuig te spotten, maar dit jaar lijkt het aantal loopsters wat meer verspreid. Om half 1 startte onder luid gejoel de 7,5 kilometer en wij zochten een goed plekje net voor de finish om Laura, Marian en Aniek de laatste meters toe te juichen.

We hadden ons uitstekend gepositioneerd in de bocht zodat we ze vanaf ongeveer 200 meter voor de finish al aan konden zien komen. De eerste dame kwam zo fit als een hoentje binnen in 30.37! Een tijd waarvan ik alleen maar kan dromen. Ze had een enorm gat geslagen met de rest van de kopgroep. Na een minuut of 10 werd het drukker op het parcours en het was dan ook erg lastig Marian, Aniek en Laura te spotten in de roze waas, maar gelukkig hadden ze nog fut om naar ons te zwaaien en kon ik ze net op tijd op de foto vastleggen!

Snel naar ons meetingpoint om te highfiven met de uitgeputte dames en om natuurlijk mijn twee trouwste supporters te meeten; mam & dad! Door een opstopping in Ahoy was onze tijdsplanning niet helemaal lekker uitgepakt, om 2 uur stonden we nog in de rij bij de dixies heen en weer te hupsen van het ene been op het andere. Ranzig, ja we zijn immers de allerlaatste… maarja dat zenuwenplasje moet er toch uit! 5 minuten voor tijd was de rij opgelost en trokken Meike en ik na een snelle succesknuffel van de supporters, een sprintje naar de start, waar we ons toch nog redelijk vooraan in startvak B wisten te proppen. Helaas niet echt warmgelopen, maar ach op zich is het warm zat, spierpijn hebben we morgen toch wel!

Let’s start!

Natuurlijk was het weer dringen voor de start en ontzettend druk op de eerste kilometers, de Jan Mulder in me kwam naar boven en voor ik het wist had ik een top-10 ergernissen op een rijtje staan. “Ja hoor, ik kan weer geen tempo maken. Gadver, die BBQ-lucht is niet echt prettig voor mijn longen. Waarom roken die mensen langs het parcours, het is een sportief evenement. Loop nou door. Hoe kun je nu al naar zweet ruiken… en ga zo maar door”. Gelukkig wist ik hem snel de kop in te drukken en kon ik genieten van het lopen en het groene en waterrijke Zuiderpark.

Zoals iedere wedstrijd zoek ik altijd een “haas”, iemand die ik als een stiekeme stalker het gehele parcours achtervolg. Mijn haas om op te jagen had ik al gevonden, ik hoorde een dame zeggen dat ze rond de 50 minuten wilden finishen, (dat wil ik ook!) dus die moest ik in de gaten houden, gelukkig had ze naast een roze shirt ook een roze strook in haar haar, dus ik vond een roze herkenningspunt in al dat roze. Helaas moest ik tot 2x toe mijn race staken omdat mijn veter los was (Uh Jeske, wat zeiden ze over voorbereiding?!). Gelukkig wist ik dit snel in te halen met een klein sprintje en kon ik ook weer bij Meike aanhaken, die in de buurt van mijn ‘haas’ liep.

Warm was het, en zwaar, bij de 8 kilometer kleurde mijn rode hoofd bijna groen van jaloezie toen ik mensen in het gras zag liggen op hun slippertjes… WIL IK OOK! Misschien had ik toch wat beter moeten eten (hongerrrr) en wat meer moeten drinken, oh ja, wat meer slaap deze week was ook geen overbodige luxe geweest. Excuses Jeske, excuses daar heb je op dit moment niks aan; “RUN JESKE RUN” sprak ik mezelf streng toe. Nog maar 2 kilometer en dan kun jij ook je hardloopschoenen inruilen voor je flipflops. Ondertussen zocht ik afleiding in mijn omgeving en verbaasde ik me over hoeveel tinten roze er wel niet bestaan, spotte ik nog wat mooie mannen langs de lijn, glimlachte ik naar de zanger en de man met de contrabas die de vrolijkste noten over het parcours lieten deinen.

Jaaa nu waren de laatste meters fantastisch! Er was heerlijk veel publiek, ik kon lekker high fiven met allerlei kiddo’s die onder de rood-witte linten waren doorgekropen om de loopsters een hart onder de riem te steken. Om me heen hoorde ik loopsters elkaar bemoedigende woorden toespreken: ”nog even, je bent er bijna, echt waar, je bent al zo ver, let op je passen en ademhaling, een topprestatie is het”. Ik zag de meiden stralen voor het fotomoment. Ik zag dames nog een laatste sprintje uit hun tenen halen voor de finish en ik genoot, ik vergat de stukjes dat ik er door heen zat, ik genoot van de ambiance en ik was trots! Trots op alle loopsters en natuurlijk ook op mezelf, ondanks dat het voor mijn gevoel niet zo lekker liep, heb ik er toch een tijd van 52.35 uit weten te halen en dat is niet slecht!

Meike had me ergens uit het oog verloren maar zat me op de hielen en kwam niet veel later over de finish. Vol trots liepen we stralend met onze Ladiesrun-medaille Ahoy uit waar het fotomomentje met Aniek en Laura natuurlijk niet uit kon blijven. Daarna: time to chill! Genieten met broodjes knak en een welverdiend wijntje op het balkon!

Good sports: Voorbereidingen op de Ladiesrun Rotterdam

Mijn blog op Rotterdam Festivals!

Ladiesrun 2014, who run the world?! GIRLS!   

woensdag 28 mei 2014

Aanstaande zondag gaat Rotterdam haar naam als sport- en evenementenstad weer waarmaken. Dan zal ik me samen met zo’n 13.500 dames op het parcours van de Ladiesrun te Rotterdam- Zuid begeven. Nog geen 2 maanden geleden liep hetzelfde aantal van 13.500 lopers de Marathon van Rotterdam en daarnaast liepen nog eens 11.000 lopers de ronde van 10 kilometer.

1 juni staat de Ladiesrun Rotterdam alweer op het programma, inmiddels zijn we aangekomen bij de 8e editie van het evenement en is de Ladiesrun gegroeid van een kleine 1800 dames bij de eerste editie naar een recordaantal van 13.500 bij de Ladiesrun van 2014. Niet alleen het aantal gemotiveerde dames is uitgebreid, ook het verlangen naar meer afstanden heeft er toe geleid dat er naast de gebruikelijke 5 en 10 kilometer, er dit jaar ook gekozen kan worden voor de tussenafstand van 7,5 kilometer!

Via de Facebook-pagina van de Ladiesrun worden we als loopsters goed op de hoogte gehouden en misschien wel net zo belangrijk: geënthousiasmeerd voor het evenement. Je kunt er je vragen kwijt, krijgt de laatste tips en tricks voor je voorbereiding en wordt op de hoogte gehouden van recente ontwikkelingen en leuke feitjes. Zo kwam ik erachter dat er alleen maar vrouwelijke agenten langs het parcours zullen staan, dat 1/3 van de vrouwen ooit een halve marathon wil gaan lopen (ja, ik ben er daar een van!) en dat de jongste loopster slechts 12 jaar is en de oudste 82, respect! Op de Facebook-pagina kun je overigens ook mijn column over het evenement lezen.

Op het moment van schrijven had ik eigenlijk een rondje willen gaan lopen, de omstandigheden nodigen op het moment alleen niet echt uit. Als ik tussen de regendruppels op mijn raam over de Oostzeedijk tuur en ik het opspattende water van de auto’s zie en naar de voorovergebogen fietsers kijk die krampachtig hun paraplu in bedwang proberen te houden, dan haak ik toch af, excuses, slechte excuses, ik weet het…

Mijn voorbereidingen zijn dit keer toch al niet echt om over naar huis te schrijven, een blik op mijn Runkeeper-app zegt genoeg. Sinds de Marathon Rotterdam heb ik welgeteld 5 keer gelopen, wat nog niet eens uitkomt op 1 keer per week. Mijn hardloopschoenen heb ik vaker aan gehad als fashion item onder een stoere broek, dan om daadwerkelijk tempo en kilometers te gaan maken. Toch heb ik er alle vertrouwen in, bijna alle keren liep ik tussen de 7 en 7,5 KM met een gemiddelde snelheid van 11,4 km/u en bovendien heb ik naast het hardlopen nog vaak zat op het hockeyveld gestaan.

Mijn plan voor zondag? Gewoon genieten. Genieten van het Zuiderpark, een omgeving die ik nauwelijks ken, genieten van de toeschouwers (hopelijk wat mooie mannen, toch dames? Dus komt allen!), van Angela Groothuizen die het startschot komt geven en DJ Miss Sunrise die ons voorziet van gave en opzwepende hardloopbeats. Maar het belangrijkste: genieten van de roze menigte, alle dames die hun hardloopschoenen hebben aangetrokken en hun eigen prestatie neer gaan zetten, of dit nu een toptijd is, voor het eerst een wedstrijd na een lang ziektebed, lopen voor een goed doel of je zelf overwinnen door überhaupt een 5 kilometer uit te lopen. Ieder haar eigen doel, maar wel op dezelfde dag, in dezelfde run, met een flinke dosis girlpower, en juist dat, juist dat maakt deze loop zo bijzonder.

Zoals jullie ook kunnen lezen in mijn column voor de Ladiesrun zelf, ervaar ik dit evenement als laagdrempelig, een evenement dat echt iedere vrouw uitnodigt om te lopen, jong, 12 jaar of wat ouder, 82 geen probleem. De dame die niet zonder make-up de deur uit gaat of de dame die in haar vale roze big T-shirt het parcours over rent. Sportieve marathon loopsters of beginners. Iedereen is welkom. Het gaat er niet om of je die 10 kilometer met twee vingers in je neus uit rent of dat je strompelend met een rood hoofd de finishlijn van de 5 kilometer passeert, of misschien wel bent gestrand. Het gaat er om dat je beweegt, jij loopt, het is jouw prestatie.

Dames, succes met de laatste voorbereidingen. Vooral niet overbelasten deze week, voorkom overbodige blessures en pak je rust. Je energie heb je zondag nog hard nodig. Om 5 over half 4 komt de laatste finishster over de eindstreep en lopen we allen vol trots met een originele roze Ladiesrun -medaille om onze nek (al dan niet met de afbeelding van een tacky hardlooppump)! Mijn roze shirt is gewassen, mijn startnummer ligt klaar. Ladies tot zondag om 14.15 bij de start!

Met sportieve groeten,

Jeske Gunterman

Good sports: Tour du Kralingen

Vandaag had ik avonddienst, dus hoefde pas om 12 uur te beginnen, which means: EINDELIJK weer tijd tijd voor een doordeweekse morning-run. Ik houd er van je werkdag zo te beginnen. Ik was van plan een rondje van rond de 5 km te doen, mijn ontbijt bestond namelijk uit een banaan, een flinke shot espresso, een kop thee en natuurlijk een glas water voor de hydratatie, tijd om mijn ontbijt te laten zakken had ik niet, dus dan maar licht. Gisteren naar een prachtig concert van Aidan Knight geweest in Rotown, dus mijn bed lag vanmorgen wel erg lekker!

Op naar een tourtje door Kralingen, zodat je als het echt even niet loopt, je zo weer thuis bent. Ik liep lekker en besloot bij de Plas nog een stukje door te trekken in plaats van bij de Kortekade al af te buigen. Alleen toen ineens uit het niets kwamen de steken, damn zulke steken heb ik in tijden niet meer gevoeld. Klein stukje wandelen dan maar. Gelukkig verdwenen de steken ook weer net zo snel als dat ze op kwamen, dus ik kon mijn run vervolgen. Ik kon er natuurlijk voor kiezen lekker op een vlak asfalt te lopen langs de uni, maar hé zeg nou zelf, oud Kralingen is toch veel leuker?! Wegzwijmelen bij de prachtige huizen.... Daar woon ik later als ik groot ben, neem dat maar van me aan ;).

Via de Beneden Oostzeedijk liep ik naar mijn huis, het ging eigenlijk wel heel lekker! Zonde om al te stoppen, dus ik schoot vlak voor mijn huis nog even een zijstraat in en vervolgde mijn weg richting de Oudedijk, even loeren welke nieuwe restaurantjes er nu weer zijn bijgekomen. Mijn runkeeper schreeuwt in mijn oor dat ik op 7 KM zit en dus op naar huis, zodat ik nog rustig aan kan douchen en me om kan kleden voor een werkdag. Nog een paar sprintjes eruit persen om de wandelmeters te compenseren en ja hoor, ik zit weer bijna op en gemmidelde van 12 km/u, mijn streeftijd vor de komende 10 KM. Ik ben tevreden!

Goed nog even terugkomend op die steken in mijn zij. Behoorlijk vervelend, gelukkig had ik ze ook al geruime tijd niet meer gevoeld! Waar ligt dat dan aan? Vaak ontstaan steken in je zij door lichamelijke vermoeidheid of een maaltijd die te zwaar was of die je te kort van tevoren hebt gegeten. Als ik zo terugdenk kan het best kloppen dat ik het daarom nooit voel, ik ben gewoon fit en ik eet nooit zwaar voordat ik ga sporten.

Oké vervelend die steken in je zij. Maar hoe zorg je er dan voor dat ze weer verdwijnen?! Verlaag je tempo even zodat je ademhaling tot rust komt en ga je ook focussen op je ademhaling. Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen wanneer je steken in je rechterzij voelt, om dan uit te ademen wanneer je je linkervoet op de grond zet, of andersom. Ook kun je proberen heel diep in te ademen, je adem even vast te houden en vervolgens weer uit te ademen. Daarnaast kun je ook met je hand wat druk uit oefenen op de plek waar je de steek voelt en concentreer je op je ademhaling, probeer je adem richting je hand te 'sturen', klinkt gek... maar het werkt!

Hoe voorkom je dit? Drink genoeg water vooraf! Hydratatie is belangrijk voor dat je gaat lopen. Zorg ervoor dat je licht, maar voedzaam hebt gegeten, ruim voordat je gaat rennen. Daarnaast is ook een goede warming up belangrijk. Start rustig, zodat je lichaam alvast kan wennen aan de activiteit.

Succes!