Posts tonen met het label running. Alle posts tonen
Posts tonen met het label running. Alle posts tonen

vrijdag 22 augustus 2014

Good sports: run, run, as much as you can!

Voor de derde keer deze week haalde ik mijn metro of bus, waarvan ik dacht hem niet te halen, gewoon op mijn hakken of way more comfortable op mijn All Stars! Really, I'm so glad I'm a runner! Geen gehijg voor de neus van de buschauffeur of spontaan uitbrekend zweet wanneer ik neerplof op een metrostoeltje, nee, ik ben fit, heb conditie: I'm a runner, hell yeah!
 
 
Al brak het angstzweet mij vanmorgen wel uit: over een kleine 2 maanden sta ik al aan de start van de halve Mizuno marathon van Amsterdam. Afgelopen maandag was ik blij dat ik het nog net redde 5 km op de teller te zetten na 2 heerlijke weken Portugal. Een halve is ruim 16 km verder! Als een dolle ging ik op zoek naar trainingsschema's en deze maakten me alleen nog nerveuzer... 3x per week lopen, duurlopen van 75 tot 110 minuten, uhmmmm tijd, tijd, tijd, waar ben je?  Gelukkig las ik een blog op Stoere Vrouwen Sporten. Een halve is mogelijk zonder een vast schema, pfoe daar ging de last is een klein beetje van mijn schouder! Start training, start running.
 
En dan is er ook nog altijd de Marathontips the Oatmeal voor de beste tips en tricks!
 
 

zaterdag 12 juli 2014

Good sports: running up that hill


Na 2 runs in Frankrijk heb ik geconcludeerd dat ik als ik een Française zou zijn in dit gebied, ik nooit een hardloopster zou zijn geweest. Beginnen met hardlopen is al lastig, maar om te beginnen met hardlopen in dit gebied is echt een opgave. Ten eerste: het kan hier behoorlijk warm zijn (in mijn geval gelukkig niet), ten tweede: de heuvels zijn werkelijk killing! Dat is waar deze blog over gaat, heuveltraining.


Run Vazerac en omgeving
Heuveltraining is iets anders dan gewoon een rondje door het vlakke Nederlandse landschap. Verdeel je energie goed, want anders red je de top nooit! Hill training heeft een aantal voordelen: allereerst is het goed voor je kracht, niet alleen in je benen, maar omdat je benen sneller moe worden heb je ook meer kracht in je romp nodig. Daarnaast stabiliseert je romp zich tijdens het dalen. Ook is het absoluut goed voor je conditie en snelheid. Heuvels oprennen kost dan wel wat meer energie, maar het geeft zo'n kick als je boven bent en daarnaast de beloofde weg naar beneden is heerlijk. 

Let op dat je niet te remmend loopt, dat is funest voor je knieën! Vindt de juiste balans tussen grote passen naar beneden en je snelheid. 

Just give it a try!

Run Vazerac en omgeving



zondag 22 juni 2014

Good sports: It's been a while





Zoals velen van jullie misschien wel hebben gelezen, ik heb me ingeschreven voor de halve marathon in Amsterdam. Deze is pas in oktober,maar toch, ik vind het nu al spannend! De race is namelijk meer dan 2x zo ver als ik gewend ben te lopen en soms vind ik die 10 al behoorlijk zwaar! Dus kilometers maken, dat is wat ik moet gaan doen!

Afgelopen week was ik helaas niet zo sporty, vorige week zondag nog een rondje gerend, en daarna pas vrijdag weer op het hockeyveld gestaan. Vandaag werd het dus tijd voor een wat langere run. Om 11 uur had ik afgesproken met mijn loopmaatjes, mooie tijd voor een zondag & we waren niet de enigen met dit idee. Overal waar je keek zag je felgekleurde hardloopshirtjes, wandelaars en wielrenners. Rotterdam Sportstad, sowieso waar! 

Na het rondje bruggen was de verleiding groot om net als mijn matties lekker naar huis te gaan, maar die halve marathon zit in mijn hoofd. Dus ik besloot nog even door te gaan, en waarom niet, ik liep best lekker! Even naar de Shell en terug, aangekomen bij de Shell was ik helemaal nog niet moet, dus waarom tik ik ook niet even de Esch aan?! Heerlijk gelopen, een kleine 10 kilometer in de benen, ik heb er weer wat meer vertrouwen in, we hebben immers nog 119 dagen te gaan!



maandag 2 juni 2014

Good sports: Pretty women walking down the street

Mijn tweede en laatste blog voor de Ladiesrun op www.rotterdamfestivals.nl!
 

Ladiesrun 2014 - Pretty women walking down the street 

 
maandag 02 juni 2014
 
Het is zondagochtend 1 juni, 9 uur: fluitende vogels & “Goodmorning, goodmorning love, it’s my favourite… ”

“Hmmm wat?”

Oh, wacht, natuurlijk, het is John Legend die me zoals iedere morgen wakker zingt met zijn zoetgevooisde stem. Uhm 9 uur, halloooo, hoi, hé, het is zondag, waarom een wekker?! How could I forget? De Ladiesrun staat voor vandaag op de agenda. Gelukkig heerlijk geslapen, maar dat kon ook niet uitblijven na de overweldigende barbecue van zaterdagavond en de enerverende Randstadrail-trip terug naar Rotterdam. Zoals een Oudhollands gezegde luid: een goed begin is het halve werk. Nachtrust, check. Op naar een gezond en energiek ontbijt.

Zaterdag sloeg ik al wat yoghurt en fruit in om de dag vandaag goed door te komen. In combinatie met pannenkoeken lijkt me dat een heerlijk ontbijt voor een Ladiesrun (en volgens veel hardlopers een ideale bodem vanwege de hoeveelheid koolhydraten)! Ik ga vandaag voor
Banana Pancakes met wat yoghurt, aardbeien en blueberries, supersnel, gezond & ook nog eens een heel erg lekker. Verder drink ik natuurlijk een kop thee en brouw ik ook nog snel een healthy smoothie in elkaar. Voor de rest van de dag gooi ik nog wat eierkoeken en bananen in mijn tas. Ochtendvoorbereiding nummer 1.

Bij voorbereiding kan natuurlijk ook de kledingkeuze niet uitblijven. Het plan was om gewoon in mijn roze top van vorig jaar te gaan lopen, stick to the plan zou je zeggen, het is gewoon een prima shirt en bovendien nog knallend roze ook. Ja, dat zei ik donderdag nog tegen mezelf toen ik de stad doorliep, ik heb een shirt, waarom weer wat nieuws?! Tsja, ik weet het ook niet, maar zaterdag kon ik toch de drang niet onderdrukken om die gave hardlooptop te kopen die ik eerder deze week al spotte, mijn vakantiegeld klopte in mijn broekzak en tussen al die mooie dames moet je er toch een beetje goed uit zien!

Op naar Ahoy, want hoewel ik zelf pas om kwart over 2 startte, had ik al wel om kwart voor 12 afgesproken. Lopen doe je natuurlijk niet alleen en zeker niet bij de Ladiesrun. Een aantal vriendinnetjes lopen de 7,5 kilometer, dus die zullen we over de finish schreeuwen. We spreken af bij Zuidplein en verrassend genoeg heb ik ze binnen een paar minuten al gevonden. De roze menigte is minder massaal dan vorig jaar. Toen was het vreemd om iemand in een niet-roze outfit in het RET voertuig te spotten, maar dit jaar lijkt het aantal loopsters wat meer verspreid. Om half 1 startte onder luid gejoel de 7,5 kilometer en wij zochten een goed plekje net voor de finish om Laura, Marian en Aniek de laatste meters toe te juichen.



We hadden ons uitstekend gepositioneerd in de bocht zodat we ze vanaf ongeveer 200 meter voor de finish al aan konden zien komen. De eerste dame kwam zo fit als een hoentje binnen in 30.37! Een tijd waarvan ik alleen maar kan dromen. Ze had een enorm gat geslagen met de rest van de kopgroep. Na een minuut of 10 werd het drukker op het parcours en het was dan ook erg lastig Marian, Aniek en Laura te spotten in de roze waas, maar gelukkig hadden ze nog fut om naar ons te zwaaien en kon ik ze net op tijd op de foto vastleggen!

Snel naar ons meetingpoint om te highfiven met de uitgeputte dames en om natuurlijk mijn twee trouwste supporters te meeten; mam & dad! Door een opstopping in Ahoy was onze tijdsplanning niet helemaal lekker uitgepakt, om 2 uur stonden we nog in de rij bij de dixies heen en weer te hupsen van het ene been op het andere. Ranzig, ja we zijn immers de allerlaatste… maarja dat zenuwenplasje moet er toch uit! 5 minuten voor tijd was de rij opgelost en trokken Meike en ik na een snelle succesknuffel van de supporters, een sprintje naar de start, waar we ons toch nog redelijk vooraan in startvak B wisten te proppen. Helaas niet echt warmgelopen, maar ach op zich is het warm zat, spierpijn hebben we morgen toch wel!

Let’s start!

Natuurlijk was het weer dringen voor de start en ontzettend druk op de eerste kilometers, de Jan Mulder in me kwam naar boven en voor ik het wist had ik een top-10 ergernissen op een rijtje staan. “Ja hoor, ik kan weer geen tempo maken. Gadver, die BBQ-lucht is niet echt prettig voor mijn longen. Waarom roken die mensen langs het parcours, het is een sportief evenement. Loop nou door. Hoe kun je nu al naar zweet ruiken… en ga zo maar door”. Gelukkig wist ik hem snel de kop in te drukken en kon ik genieten van het lopen en het groene en waterrijke Zuiderpark.




Zoals iedere wedstrijd zoek ik altijd een “haas”, iemand die ik als een stiekeme stalker het gehele parcours achtervolg. Mijn haas om op te jagen had ik al gevonden, ik hoorde een dame zeggen dat ze rond de 50 minuten wilden finishen, (dat wil ik ook!) dus die moest ik in de gaten houden, gelukkig had ze naast een roze shirt ook een roze strook in haar haar, dus ik vond een roze herkenningspunt in al dat roze. Helaas moest ik tot 2x toe mijn race staken omdat mijn veter los was (Uh Jeske, wat zeiden ze over voorbereiding?!). Gelukkig wist ik dit snel in te halen met een klein sprintje en kon ik ook weer bij Meike aanhaken, die in de buurt van mijn ‘haas’ liep.

Warm was het, en zwaar, bij de 8 kilometer kleurde mijn rode hoofd bijna groen van jaloezie toen ik mensen in het gras zag liggen op hun slippertjes… WIL IK OOK! Misschien had ik toch wat beter moeten eten (hongerrrr) en wat meer moeten drinken, oh ja, wat meer slaap deze week was ook geen overbodige luxe geweest. Excuses Jeske, excuses daar heb je op dit moment niks aan; “RUN JESKE RUN” sprak ik mezelf streng toe. Nog maar 2 kilometer en dan kun jij ook je hardloopschoenen inruilen voor je flipflops. Ondertussen zocht ik afleiding in mijn omgeving en verbaasde ik me over hoeveel tinten roze er wel niet bestaan, spotte ik nog wat mooie mannen langs de lijn, glimlachte ik naar de zanger en de man met de contrabas die de vrolijkste noten over het parcours lieten deinen.

Jaaa nu waren de laatste meters fantastisch! Er was heerlijk veel publiek, ik kon lekker high fiven met allerlei kiddo’s die onder de rood-witte linten waren doorgekropen om de loopsters een hart onder de riem te steken. Om me heen hoorde ik loopsters elkaar bemoedigende woorden toespreken: ”nog even, je bent er bijna, echt waar, je bent al zo ver, let op je passen en ademhaling, een topprestatie is het”. Ik zag de meiden stralen voor het fotomoment. Ik zag dames nog een laatste sprintje uit hun tenen halen voor de finish en ik genoot, ik vergat de stukjes dat ik er door heen zat, ik genoot van de ambiance en ik was trots! Trots op alle loopsters en natuurlijk ook op mezelf, ondanks dat het voor mijn gevoel niet zo lekker liep, heb ik er toch een tijd van 52.35 uit weten te halen en dat is niet slecht!




Meike had me ergens uit het oog verloren maar zat me op de hielen en kwam niet veel later over de finish. Vol trots liepen we stralend met onze Ladiesrun-medaille Ahoy uit waar het fotomomentje met Aniek en Laura natuurlijk niet uit kon blijven. Daarna: time to chill! Genieten met broodjes knak en een welverdiend wijntje op het balkon!


woensdag 28 mei 2014

Good sports: Voorbereidingen op de Ladiesrun Rotterdam

Mijn blog op Rotterdam Festivals!



Ladiesrun 2014, who run the world?! GIRLS!   


woensdag 28 mei 2014

Aanstaande zondag gaat Rotterdam haar naam als sport- en evenementenstad weer waarmaken. Dan zal ik me samen met zo’n 13.500 dames op het parcours van de Ladiesrun te Rotterdam- Zuid begeven. Nog geen 2 maanden geleden liep hetzelfde aantal van 13.500 lopers de Marathon van Rotterdam en daarnaast liepen nog eens 11.000 lopers de ronde van 10 kilometer.

1 juni staat de Ladiesrun Rotterdam alweer op het programma, inmiddels zijn we aangekomen bij de 8e editie van het evenement en is de Ladiesrun gegroeid van een kleine 1800 dames bij de eerste editie naar een recordaantal van 13.500 bij de Ladiesrun van 2014. Niet alleen het aantal gemotiveerde dames is uitgebreid, ook het verlangen naar meer afstanden heeft er toe geleid dat er naast de gebruikelijke 5 en 10 kilometer, er dit jaar ook gekozen kan worden voor de tussenafstand van 7,5 kilometer!

Via de Facebook-pagina van de Ladiesrun worden we als loopsters goed op de hoogte gehouden en misschien wel net zo belangrijk: geënthousiasmeerd voor het evenement. Je kunt er je vragen kwijt, krijgt de laatste tips en tricks voor je voorbereiding en wordt op de hoogte gehouden van recente ontwikkelingen en leuke feitjes. Zo kwam ik erachter dat er alleen maar vrouwelijke agenten langs het parcours zullen staan, dat 1/3 van de vrouwen ooit een halve marathon wil gaan lopen (ja, ik ben er daar een van!) en dat de jongste loopster slechts 12 jaar is en de oudste 82, respect! Op de Facebook-pagina kun je overigens ook mijn column over het evenement lezen.

Op het moment van schrijven had ik eigenlijk een rondje willen gaan lopen, de omstandigheden nodigen op het moment alleen niet echt uit. Als ik tussen de regendruppels op mijn raam over de Oostzeedijk tuur en ik het opspattende water van de auto’s zie en naar de voorovergebogen fietsers kijk die krampachtig hun paraplu in bedwang proberen te houden, dan haak ik toch af, excuses, slechte excuses, ik weet het…

Mijn voorbereidingen zijn dit keer toch al niet echt om over naar huis te schrijven, een blik op mijn Runkeeper-app zegt genoeg. Sinds de Marathon Rotterdam heb ik welgeteld 5 keer gelopen, wat nog niet eens uitkomt op 1 keer per week. Mijn hardloopschoenen heb ik vaker aan gehad als fashion item onder een stoere broek, dan om daadwerkelijk tempo en kilometers te gaan maken. Toch heb ik er alle vertrouwen in, bijna alle keren liep ik tussen de 7 en 7,5 KM met een gemiddelde snelheid van 11,4 km/u en bovendien heb ik naast het hardlopen nog vaak zat op het hockeyveld gestaan.

Mijn plan voor zondag? Gewoon genieten. Genieten van het Zuiderpark, een omgeving die ik nauwelijks ken, genieten van de toeschouwers (hopelijk wat mooie mannen, toch dames? Dus komt allen!), van Angela Groothuizen die het startschot komt geven en DJ Miss Sunrise die ons voorziet van gave en opzwepende hardloopbeats. Maar het belangrijkste: genieten van de roze menigte, alle dames die hun hardloopschoenen hebben aangetrokken en hun eigen prestatie neer gaan zetten, of dit nu een toptijd is, voor het eerst een wedstrijd na een lang ziektebed, lopen voor een goed doel of je zelf overwinnen door überhaupt een 5 kilometer uit te lopen. Ieder haar eigen doel, maar wel op dezelfde dag, in dezelfde run, met een flinke dosis girlpower, en juist dat, juist dat maakt deze loop zo bijzonder.

Zoals jullie ook kunnen lezen in mijn column voor de Ladiesrun zelf, ervaar ik dit evenement als laagdrempelig, een evenement dat echt iedere vrouw uitnodigt om te lopen, jong, 12 jaar of wat ouder, 82 geen probleem. De dame die niet zonder make-up de deur uit gaat of de dame die in haar vale roze big T-shirt het parcours over rent. Sportieve marathon loopsters of beginners. Iedereen is welkom. Het gaat er niet om of je die 10 kilometer met twee vingers in je neus uit rent of dat je strompelend met een rood hoofd de finishlijn van de 5 kilometer passeert, of misschien wel bent gestrand. Het gaat er om dat je beweegt, jij loopt, het is jouw prestatie.

Dames, succes met de laatste voorbereidingen. Vooral niet overbelasten deze week, voorkom overbodige blessures en pak je rust. Je energie heb je zondag nog hard nodig. Om 5 over half 4 komt de laatste finishster over de eindstreep en lopen we allen vol trots met een originele roze Ladiesrun -medaille om onze nek (al dan niet met de afbeelding van een tacky hardlooppump)! Mijn roze shirt is gewassen, mijn startnummer ligt klaar. Ladies tot zondag om 14.15 bij de start!

Met sportieve groeten,

Jeske Gunterman

dinsdag 20 mei 2014

Good sports: Ladiesrun Rotterdam

Door een teamgenootje die op het moment in Zuid-Amerika werd ik gewezen op de columnwedstrijd op Faceook van de organisatie van de Ladiesrun zelf. "Of ik dat niet eens moest proberen". Jawel, zeker, leuk, I like, rennen en schrijven en dan nog een bos bloemen kunnen winnen ook! Dat kan er nog wel bij naast mijn columns voor Rotterdam Festivals die er straks weer aan komen :).

Net terug uit Rome en wat zag mijn oog... Jawel mijn column is geplaatst, ik heb gewonnen! Good news.


Check hier mijn column:




De Ladiesrun, de Huishoudbeurs op hardloopschoenen? Of toch een tikkeltje anders?!

Vorig jaar liep ik haar voor het eerst, de Ladiesrun. Samen met een paar vriendinnetjes rende ik de 10 kilometer bij de roze run op Zuid. Eerlijk is eerlijk, vooraf had ik niet echt een hoge pet op van het event. In mijn beleving was het heel mutserig, de huishoudbeurs meets de Libelle Zomerweek, maar dan wel op hardloopschoenen. Een loop waarbij a-sportieve types ook eens een kans hadden wat uit te lopen, en daarna trots aan hun vriendinnen hun medaille konden showen, dat ze de helft van de tijd hadden gewandeld, dat vertelden ze er niet bij. Ik zag het al helemaal voor me, zo’n suffe warming up, stands vol met allerlei onzin die vrouwen het leven makkelijker maken en vrouwen die hun sporttassen volladen met gratis gadgets, hysterisch! God, en dan ook allemaal nog in het roze, hoe truttig wil je het hebben?!
Na het evenement moest ik mijn mening volledig bijstellen, dit evenement was allesbehalve mutserig! Het was behoorlijk sportief en professioneel. Natuurlijk had ik gewoon mijn roze hardloopshirt uit de kast gehaald, dat hoort er dan toch wel bij. Tsja, en die warming up vond ik inderdaad helemaal niks, alleen heeft dat niets te maken met de professionele en stoere instructrices, maar is dat mijn eigen ‘probleem’. Ik haat dingen die ik niet kan, echt ik sta het met een lang gezicht te proberen, ik houd er gewoon niet van. Als de instructrice roept linkerknie omhoog, dan springt spontaan mijn rechterknie de lucht in. Ook gevoel voor ritme heb ik niet, terwijl iedereen vrolijk staat te hupsen op de maat, ga ik als een ongeleid projectiel te keer. Kortom, ik sta gewoon voor joker, of althans dat gevoel heb ik.
Ik neem mijn woorden dus terug, en wat boeit het als je eigenlijk niet getraind bent, wat boeit het dat je stukken moet wandelen, je loopt tenminste, je beweegt, je doet het gewoon, verlegt jouw grenzen! Dat is het fijne van zo’n laagdrempelig evenement, het brengt mensen (in dit geval dames) in beweging en dan is het nog eens voor een goed doel ook. Wat wil je nog meer? Dit jaar doe ik gewoon weer mee! Mijn roze shirt ligt al klaar, ik ben getraind en ook dit jaar heb ik weer vriendinnetjes opgetrommeld die samen met mij aan de start verschijnen. Ik heb er zin in, nog maar een paar nachtjes slapen en dan mogen we weer.
Meer lezen over de ladiesrun en op de hoogte blijven van alle facts, check de Facebook-pagina.

donderdag 8 mei 2014

Good sports: Tour du Kralingen

Vandaag had ik avonddienst, dus hoefde pas om 12 uur te beginnen, which means: EINDELIJK weer tijd tijd voor een doordeweekse morning-run. Ik houd er van je werkdag zo te beginnen. Ik was van plan een rondje van rond de 5 km te doen, mijn ontbijt bestond namelijk uit een banaan, een flinke shot espresso, een kop thee en natuurlijk een glas water voor de hydratatie, tijd om mijn ontbijt te laten zakken had ik niet, dus dan maar licht. Gisteren naar een prachtig concert van Aidan Knight geweest in Rotown, dus mijn bed lag vanmorgen wel erg lekker!

Op naar een tourtje door Kralingen, zodat je als het echt even niet loopt, je zo weer thuis bent. Ik liep lekker en besloot bij de Plas nog een stukje door te trekken in plaats van bij de Kortekade al af te buigen. Alleen toen ineens uit het niets kwamen de steken, damn zulke steken heb ik in tijden niet meer gevoeld. Klein stukje wandelen dan maar. Gelukkig verdwenen de steken ook weer net zo snel als dat ze op kwamen, dus ik kon mijn run vervolgen. Ik kon er natuurlijk voor kiezen lekker op een vlak asfalt te lopen langs de uni, maar hé zeg nou zelf, oud Kralingen is toch veel leuker?! Wegzwijmelen bij de prachtige huizen.... Daar woon ik later als ik groot ben, neem dat maar van me aan ;).

Via de Beneden Oostzeedijk liep ik naar mijn huis, het ging eigenlijk wel heel lekker! Zonde om al te stoppen, dus ik schoot vlak voor mijn huis nog even een zijstraat in en vervolgde mijn weg richting de Oudedijk, even loeren welke nieuwe restaurantjes er nu weer zijn bijgekomen. Mijn runkeeper schreeuwt in mijn oor dat ik op 7 KM zit en dus op naar huis, zodat ik nog rustig aan kan douchen en me om kan kleden voor een werkdag. Nog een paar sprintjes eruit persen om de wandelmeters te compenseren en ja hoor, ik zit weer bijna op en gemmidelde van 12 km/u, mijn streeftijd vor de komende 10 KM. Ik ben tevreden!

Goed nog even terugkomend op die steken in mijn zij. Behoorlijk vervelend, gelukkig had ik ze ook al geruime tijd niet meer gevoeld! Waar ligt dat dan aan? Vaak ontstaan steken in je zij door lichamelijke vermoeidheid of een maaltijd die te zwaar was of die je te kort van tevoren hebt gegeten. Als ik zo terugdenk kan het best kloppen dat ik het daarom nooit voel, ik ben gewoon fit en ik eet nooit zwaar voordat ik ga sporten.

Oké vervelend die steken in je zij. Maar hoe zorg je er dan voor dat ze weer verdwijnen?! Verlaag je tempo even zodat je ademhaling tot rust komt en ga je ook focussen op je ademhaling. Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen wanneer je steken in je rechterzij voelt, om dan uit te ademen wanneer je je linkervoet op de grond zet, of andersom. Ook kun je proberen heel diep in te ademen, je adem even vast te houden en vervolgens weer uit te ademen. Daarnaast kun je ook met je hand wat druk uit oefenen op de plek waar je de steek voelt en concentreer je op je ademhaling, probeer je adem richting je hand te 'sturen', klinkt gek... maar het werkt!

Hoe voorkom je dit? Drink genoeg water vooraf! Hydratatie is belangrijk voor dat je gaat lopen. Zorg ervoor dat je licht, maar voedzaam hebt gegeten, ruim voordat je gaat rennen. Daarnaast is ook een goede warming up belangrijk. Start rustig, zodat je lichaam alvast kan wennen aan de activiteit.

Succes!

maandag 5 mei 2014

Good sports: Running is freedom.

Het is 5 mei: Bevrijdingsdag. Vandaag vieren we onze vrijheid. Ik sta er niet zo vaak bij stil, maar toen ik vanmorgen mijn rondje bruggen liep en de rood-wit-blauwe vlaggen zag wapperen, dacht ik dat het voor bewoners van oorlogsgebieden helemaal niet zo vanzelfsprekend is om je hardloopschoenen aan te trekken en een rondje te doen. In het 'Start to Run"-magazine van Runner's world las ik een interview met Hind Halawa uit Iran, zij vond het vreselijk niet meer te kunnen sporten toen de oorlog uitbrak, ik kan me daar helemaal in vinden. Even een momentje van bewustwording dus:

Running is freedom.


Inderdaad, mij staat niets in de weg! Een vrije maandag, heerlijk uit mezelf wakker en toen ik op Facebook een morning inspiration post zag met iets in de trant van: put on your sneakers and let's go running en ik de zon zag schijnen kon ik niet anders dan mijn bed uit stappen voor een Monday Morning Run!



Meteen tijd om mijn nieuwe running shorts van de H&M te checken, superhip te dragen aan twee kanten, dus meer in de mood voor fluoriderend oranje of stijlvol zwart? Vandaag koos ik voor zwart, maar wel met fluorjack. Nou de shorts mogen blijven, het rent heerlijk, lekker luchtig, fijne stof, voel vrijheid! Plus de bouwvakkers op de Maasboulevard zagen het ook wel zitten ;).... De randjes draaien soms wat om, maar ik ondervond er geen hinder van.



Het weer zat mee, mijn tempo zat mee. Beat the bridges, ik houd er van. Dit keer versloeg een van de bruggen mij, de Koninginnebrug nog wel, de kleinste en vlakste van allemaal.... Niet omdat deze zo heftig zwaar is, nee ze stond open. Ik werd verplicht om te rekken, helemaal niet verkeerd gezien ik ietwat stijfjes uit mijn bed kwam en gisteren na de hockey toch wat last van mijn lies ondervond. Elk nadeel heb zijn voordeel, Cruyff je hebt gelijk! Nog een voordeel van openstaande bruggen, even stilstaan bij de gave schepen die door Rotterdam varen!

Genieten met een grote G en ohja de ladiesrun komt er weer aan! Time for soms training!



dinsdag 15 april 2014

Not so good things: Marathon Boston in memoriam

De Marathon Rotterdam zit er weer op, het is fantastisch verlopen. Een marathon die niet goed af liep, dat was de Marathon van Boston, nu een jaar geleden. Bij de aanslag kwamen 3 mensen om het leven en 260 mensen raakten gewond. Afgelopen zondag heb ik hier een aantal keer bij stil gestaan, op een of andere manier schiet (helaas) altijd de gedachte aan een aanslag door mijn hoofd bij grote mensenmassa's. Wat als iemand hier kwade bedoelingen heeft? Het is prachtig om te zien hoeveel mensen er op zo'n event af komen en ik hoop dat dit ook altijd zo zal blijven en we Boston nooit zullen herbeleven.

Op Froot vind je een prachtige en krachtige fotoreportage van de overlevenden van de  Marathon van Boston. Never give up.


vrijdag 11 april 2014

Good sports: Laatste voorbereidingen voor de 10KM

Already finished!
De Marathon Experience is weer terug in Rotterdam, hardlopers uit alle windstreken verzamelen zich in het WTC om hun startnummer op te halen, de laatste informatie in te winnen en zich te vergapen aan alle trends op hardloopgebied.Ook ik was van de partij, en natuurlijk kon ik het niet laten even een rondje langs alle hardloopmerken te maken. Omdat ik nog geen idee wat ik aan moet zondag, bedacht ik dat ik wel wat inspiratie kon gebruiken. Van de dame in de rij voor me moest ik gewoon een hemdje aan doen, je hebt het toch wel warm na 1 KM, beter te koud dan te warm, daar ga je alleen maar harder van rennen. Want ja wordt zondag het warm genoeg voor een shirtje, of heb ik toch iets met lange mouwen nodig... Dat is de vraag en daarom daalde ik vanmiddag natuurlijk niet met lege handen de trappen van het WTC af, maar ik scoorde last minute nog 2 shirts, een met lange mouw en een met korte, je weet maar nooit! 

woensdag 9 april 2014

Good sports: Only a few days left: ABN AMRO Marathon Rotterdam

Joeehoeeee blog nr. 2 staat op www.rotterdamfestivals.nl

Nog maar een paar dagen en dan is het zover. De ABN AMRO Marathon Rotterdam gaat van start. De stad is er klaar voor: het evenement wordt groots aangekondigd, de vlaggen staan er strak bij, de gemeente wijst weggebruikers erop dat bepaalde wegen zijn afgesloten en de RET adviseert haar reizigers welke route men kan nemen. Ondernemers doen mee aan de Citymarathon en hebben speciale menu’s of aanbiedingen voor alle marathongasten. De reclames van hardloopmerken prijken op prominente plekken in de stad. Rotterdam is ready to go!



Nog maar een paar nachtjes slapen en dan staan we met de hele bende hardlopers rondom Hofplein, zingt Lee de lopers toe door zijn gouden microfoon, ‘You’ll never walk alone’. Hardlopers vol zenuwen. Een vooruitblik op mijn gedachten: “Is het warm genoeg voor alleen een shirt? Jasje aan, jasje uit? Laatste zenuwplasje, ohnee pfff rij voor de dixie, had ik kunnen weten. Haaaa, wat heeft die nu aan? Hardlopen in een carnavalspak of een morphsuit? Mij niet gezien! Jeetje die is oud, oké als hij het uitloopt, dan kan ik het zeker”. Ja, je moet je tijd wat doden. “Kwart voor 11, we zouden starten toch, hop hop hop hobbelen, can’t wait. Ik wil lopen en wel nu, adrenaline, dringend voor de start, ik kan niet wachten.”

Voorbereiding

Oké, dat is kijken in de toekomst. Waar sta ik nu? Hoe is het met mijn voorbereiding? Mijn zelf opgelegde trainingsschema: “friday running day” houd ik prima vol. Vrijdag vond ik in mijn drukke schema een gaatje en liep een heerlijk rondje bruggen, lekker temperatuurtje, genoeg andere hardlopers om me aan op te trekken. Een en al genieten, ik liep soepel, mijn nieuwe hardloopschoenen zitten als gegoten, pantoffeltjes, werkelijk waar. Niks kan mij er van weerhouden om volgende week een fantastische 10 kilometer te gaan lopen bij de ABN AMRO Marathon Rotterdam.

Bad Luck

Althans dat dacht ik… blijkbaar wachtte het ongeluk om de hoek. Het lag stiekem op de loer, wachtend tot het toe kon slaan. Afgelopen zondag stond er op het hockeyveld een pittige wedstrijd op het programma voor mij en mijn teamgenoten van Leonidas D17. Het werd een zware pot, dat hadden we wel verwacht. Dat ik na 10 minuten al mijn enkel verzwikte, dát had ik even niet ingecalculeerd. Daar lag ik, uitgestrekt op het kunstgras. Pijnscheuten schoten door mijn enkel, angst door mijn hoofd, de teleurstelling overheerst, wat als ik nu zondag niet kan lopen? Damn, wat zou ik daar van balen!

Gelukkig lijkt het enigszins mee te vallen, met een verstevigende enkelbandage heb ik de wedstrijd nog uit kunnen spelen en mijn enkel begint weer te slinken en enigszins normale vormen aan te nemen. Voor degenen die mij een beetje kennen: ik ga natuurlijk niet bij de pakken neer zitten, daar ben ik niet voor gemaakt, ik geef niet op, positief in hart en nieren, problemen zijn er om op te lossen. Zo ook deze! Oefeningen doen, voor zo ver het nog kan, om mijn enkels te versterken en paar dagen looprust. Zodat ik zondag gewoon kan vlammen en als een jekko over de finishlijn kan stormen en dan daarna komt die rust wel.

Uitkijken

Uitkijken dus, uitkijken voor nog meer blessureleed, maar vooral ook uitkijken naar. Uitkijken naar de ABN AMRO Marathon Rotterdam. Het hele evenement is genieten, ik heb er vorig jaar al van mogen snoepen, genieten van de start tot aan de finish, alle mensen langs het parcours. Uitkijken naar mijn ouders, die me opwachten bij de finish, die me aanmoedigen en die de mooiste plaatjes gaan schieten. Uitkijken naar mijn dispuutgenoten die gaan zorgen dat de vochtbalans van alle lopers op orde blijft en mij wat bemoedigende woorden toe gaan schreeuwen. Uitkijken naar het uitzicht over de Plas, uitkijken naar de Coolsingel, uitkijken naar de verscheidenheid van de wijken waar we door heen mogen rennen.

Waar ik het meest naar uitkijk? De finish natuurlijk! De finish is het einde! Letterlijk en figuurlijk: je race zit er op, je hebt hem uitgelopen, je mag trots zijn op jezelf zijn en wie weet heb je ook nog wel een lekkere tijd neer gezet, leuke bijkomstigheid. Daarnaast is lopen over de Coolsingel een ware beleving, wow, de energie van het publiek, de kracht van de omgeving, waanzinnig gaaf en werkelijk het einde!

Met sportieve groeten,

Jeske




dinsdag 8 april 2014

Good sport: Inspiratie voor de Rotterdam Marathon



Mooie minidocu van Gers! Magazine. Waarom lopen we hard? Ieder zijn eigen verhaal. Ik loop dan wel niet 42,195 kilometer, maar wow dit is inspirerend. Lopen door de mooiste stad van Nederland.
"Al je meters komen samen in dat ene moment, nu ga jij de strijd aan met jezelf, opgeven is geen optie, hier groeien winnaars uit tot helden, onze helden"


donderdag 3 april 2014

Good sports: Hardloopkriebels

De 34e editie van de ABN AMRO Marathon Rotterdam komt er weer aan en zoals jullie weten ik doe mee! Onderstaande blog schreef ik voor Rotterdam Festivals, de Rotterdam Festival versie vind je  hier....


Hardloopkriebels: De 34e ABN AMRO Marathon Rotterdam komt eraan!

Goh wat vliegt de tijd, in mijn beleving is het slechts een paar weken geleden dat ik de finish voor het statige Stadhuis in mijn vizier kreeg en mijn laatste krachten aansprak en de finishlijn over sprintte. Dit onder luid gejuich van alle enthousiaste supporters langs de lijn, die opgezweept werden door de olijke woorden die door de speaker over de Coolsingel schalden. Echter, we zijn alweer een jaar verder! 

Op 13 april gaat het dan toch echt weer gebeuren, het grootste hardloopevenement van de stad, de 34e ABN AMRO Marathon Rotterdam gaat van start. En ja, ik doe mee! Nee, ik ga geen 42,195 KM lopen, maar ik wil dit jaar dolgraag weer van de Marathonsfeer proeven en dat ik ga ik samen met nog zo’n 10.000 lopers doen door mee te doen aan de 10 KM loop.

Sportstad Rotterdam

 De hele stad ademt al maanden sport uit, dankzij het mooie weer struikel je over de lopers in fleurige hardloopoutfits op de Maasboulevard en langs de Plas. De vlaggen wapperen alweer vrolijk op de Coolsingel en andere belangrijke plaatsen in de stad. Ja, Rotterdam heeft er zin in! En ik ook!

Alleen hoe bereid je je voor op zo’n evenement?

Maak een lijst met de eerste voorbereidingen en vink dit af:

√        Ingeschreven, check!
√        Startbewijs, check!
√        Nieuwe hardloopschoenen ingelopen, check!
√        Juiste outfit bij elkaar, check!  
√        Laatste running music gedownload, check!
√        Goed getraind….. Uhmmm check?

Die laatste dat weet ik zo net nog niet, ja, ik ben een runner, loop al meer dan een jaar regelmatig, dus dat moet goed komen, althans dat zou je denken. Dat zou IK moet denken, en ja toch, ja toch, heb ik zoals voor iedere wedstrijd het idee dat ik er niet klaar voor ben. Een paar weken voor de wedstrijd komen de twijfels.

Trainingsschema?

Ik doe nooit aan een trainingschema, ik loop wanneer ik zin en tijd heb. Een trainingsschema is aan mij gewoon niet besteed, ik kom in de knel met mijn hockeytrainingen en wedstrijden, mijn etentjes met vrienden en andere sociale verplichtingen, voordat ik naar mijn werk ga is voor mij geen optie, half 7 op is al vroeg en als ik mijn wekker dan nog 3 kwartier eerder moet zetten gaat voor mij wel heel ver….

De afgelopen weken heb ik daar iets op bedacht, ik heb mezelf toch een soort van schema opgelegd en ik noem het: FRIDAY RUNNING DAY. Iedere vrijdag moet ik van mezelf lopen, of ik nu de dag er voor heb gesport of niet, of het regent of de zon straalt, of ik moe ben of niet, of ik nu tijd heb of niet, dit maak ik en ik ga! De ene keer wat meer kilometers dan de ander, maar ik loop en ik geniet.

13 april, de dag van de waarheid.

En natuurlijk komt het goed, dat weet ik stiekem ook wel, als ik het niet van mijn schema moet hebben, dan is er nog altijd de wilskracht, gewoon lopen op karakter. Mocht dit allemaal nog niet genoeg zijn, dan is er altijd nog de 12e man, die we kennen uit het voetbal, het legioen, de horde fanatieke supporters die achter je staan, of je nu als eerste, driehonderd vijfentachtigste  of als allerlaatste over de finish komt (wel binnen 1 uur en 20 minuten natuurlijk J), zij staan er voor je en blijven schreeuwen tot je over de finishlijn gestrompeld bent.

Ik word met de dag enthousiaster en heb er laaiend veel zin in! En jij? Ben je net zo enthousiast als ik? En hoe bereid jij je voor? Schroom niet dit met je stadsgenoten te delen en laat hieronder je reactie achter!

ABN AMRO Marathon Rotterdam, I’m ready!

Met sportieve groeten,

Jeske


vrijdag 21 maart 2014

Good sports: Off day

Friday Runningday, dat beloofde ik vorige week, dus ook vandaag kon ik niet achterblijven. Ondanks dat ik gesloopt was na een drukke week met weinig slaap en een gek ritme, trok ik mijn hardlooppekske aan en stapte ik de deur uit. Na alle regen was de zon weer gaan schijnen, dus niks weerhield me van een mooi looprondje, althans dat dacht ik... Soms heb je van die dagen, dan kun je het proberen, maar dan is het gewoon niet echt jouw running day. Vandaag had ik zo'n dag, het wilde niet, maar dan ook gewoon echt niet. Na 500 meter sprong er al een of andere zwerver voor mijn neus, zwaaiend met zijn armen, ik besloot hem te negeren en er met een boog omheen te rennen, na 800 meter ging mijn veter los (ik had er toch echt een dubbele knoop ingedaan, toch?!), de harde wind op de Maasboulevard en de Willemsbrug putte me uit, ter hoogte van de Maastoren zag ik het gewoon niet meer zitten en begon met wandelen, ik had gewoon ECHT geen zin meer en mijn motivatie had ik ergens onderweg verloren, misschien wel van de brug gewaaird, ik weet het niet. HELP wat nu?! 

Halverwege de Erasmusbrug haalden steeds meer hardlopers me in. Oké dan toch maar weer proberen, het ziet er ook zo suf uit om in je hardloopoutfitje te gaan wandelen, hoi motivatie, fijn dat je weer terug bent! Ik pakte het rennen weer op, jeeeej wind mee. Zooo, hallo Oostplein, ja ik vind het wel weer genoeg, ik heb mijn best gedaan, wandel nog even uit. After all toch nog 4,2 KM rennend volbracht, en 1,3 KM wandelend, best aardig voor een off day.

Verklaring? Hmmmm ik kan wel wat bedenken: Slecht en ongezond geleefd deze week. Ik mag dan al wel 11 dagen geen alcohol meer drinken, maar met die overheerlijke hamburgers, kilo's paaseieren en stroopwafels, werpt dat nog niet zijn vruchten af. "Exhausted" zo voelde ik me al toen ik thuis kwam van mijn werk vandaag. Toch dat rondje willen doen in de hoop dat je er energie van krijgt, maar ik voelde me alsof ik was leeggezogen door een dementor uit Harry P.

Soms is rust de beste training en moet je accepteren dat het gewoon een keer niet wil, rust eerst uit voor je resultaten kunt boeken. Er is hoop, we hebben nog genoeg andere dagen tot 13 april.

En dan nog dit, deze Amerikaanse vrouw maakt selfies met lekkere mannen tijdens de Marathon, hoe cool is dat! Misschien een ideetje voor als ik de 10 KM bij de ABN AMRO Marathon Rotterdam toch te lang vind duren... Check meer foto's op Froot!





vrijdag 14 maart 2014

Good sports: 6,5 KM, the max?



Oké toegegeven, mijn running-schema is alles behalve optimaal. Of zeg maar... het bestaat eigenlijk gewoon niet! Met 3x in de week hockey kom ik niet echt meer toe aan hardlopen als ik er ook nog een sociaal leven op wil na houden en mijn knieën niet wil overbelasten. Ik blijf al 2 weken steken op 6,5 KM en dat irriteert me mateloos, het lijkt wel of mijn lichaam niet meer kilometers wil maken. Mijn benen zeggen, ho stop, ik wil niet meer, met geen mogelijkheid krijg ik ze verder. Maar over een maand is het al zover; de ABN AMRO Marathon Rotterdam en dan zal ik toch echt die 10 KM moeten lopen in een het liefst zo fatsoenlijk mogelijke tijd!

En dan nog dit, stay positive, ondanks dat het niet helemaal superlekker liep. Ik heb toch maar weer 6,5 KM op mijn runkeeper-teller gezet en in een behoorlijk schappelijke tijd. Het was lekker weer en daar heb ik van genoten, dat moet ik dan ook weer niet vergeten.Dus vanaf deze week Friday Running Day, of het nu regent of de zon schijnt, of ik nu moe ben van de werkweek of niet.... De lunches moeten maar even wijken, ik ga tijd maken. Let's go for it!



dinsdag 25 februari 2014

Good sports: 20 van Alphen



"We zijn er weer bij en dat is prima, vivaaaaa....."

"Uhm, wacht even Jeske, prima? Je beseft toch wel dat de 20 van Alphen op 2 maart valt?"

"Ja, lekker toch, precies voor het hockeyseizoen! Goed begin is het halve werk! Lijkt mij prima!"

"2 maart is Carnaval... niet prima"

Meeeennnnn nooooohhh, ik kan mezelf wel voor mijn hoofd slaan, welke Brabander plant er nou een run in tijdens Carnaval, damn, damn, balen.

"Dan ga je toch niet? Wat is het probleem?"

Juist dát is het probleem, ik haak nooit, of ik moet in het ziekenhuis belanden. Afhaken komt niet in mijn woordenboek voor. De vraag is: wat wordt een grotere uitdaging? 

A. Nuchter Carnavallen
B. De 10 KM van Alphen als een brakke Harry lopen?
C. Afzeggen

C is geen optie, afzeggen? Mij niet gezien! B. kan, maar als er nog iets is wat ik haat, dan is het weten beter te kunnen, ook dat voelt dan weer als falen.... Goed.... dan blijft er dus nog maar eentje over optie A. de meest gezonde van de 3, geen bier voor mij, geen King Loempia's in de nacht, een behoorlijke uitdaging als je het mij vraagt, but it's a yes!

I'll keep you posted!

vrijdag 7 februari 2014

Good sports: Running in the rain

 
Oké toegegeven: het is nog niet eens onder nul, het sneeuwt nog niet en het is niet glad, maar met die ijzige wind in combinatie met de regen vond ik de omstandigheden woensdag toch niet zo heel erg leuk! Toen ik mijn huis uit hobbelde kletterden meteen de koude regendruppels op mijn voorhoofd. Een zwerver op het bankje keek naar de lucht en riep me na: “Ja meid, this is my life, waarom ga jij voor je plezier naar buiten?”. Tsja dat vroeg ik me op dat moment ook af toen er ook nog een windvlaag de hoek om kwam zeilen. Alleen ik MOEST en ZOU die hectische werkdag eruit rennen, so let’s go! Als een jekko stortte ik me op de Maasboulevard en probeerde ik een fietser in te halen die met man en macht de tegenwind op de Willemsbrug probeerde te trotseren, bijna gelukt, maar ja naar beneden ging zij toch een stuk sneller. Bummer.....

Of ik er spijt van heb? Nee, eigenlijk vind ik rennen met slechtere omstandigheden juist een uitdaging. Voor het eerst in tijden rende ik ook 5 KM in 25 minuten, dat is dan weer een voordeel van de kou, ik ga harder rennen om het warm te krijgen en te blijven en die warme douche voelt na zo'n run nog beter! Mijn streven voor mijn volgende 10 KM is rennen binnen 50 minuten, wordt pittig want zo snel ben ik nog nooit geweest, moet ik de weergoden dan smeken om slecht weer???



vrijdag 27 december 2013

Good sports: I did it!

Joeeehoeeee I did it! Even een vreugdekreet, mijn 70 km voor deze maand zit er op en wel 4 dagen voor de deadline van 31 december, en zelfs 2 dagen voor mijn eigen deadline 29 december, want dan vlieg ik met 7 vrienden naar Madrid om het nieuwe jaar in te luiden.

Waar deed ik het voor? Uiteraard voor mezelf, ik loop omdat ik het leuk vind, ik me er lekker bij voel, ik beter in mijn vel zit (niet alleen omdat dat vel strakker is geworden en ik daar veel complimentjes over ontvang), maar ook omdat ik tijdens een run al mijn gedachten opzij zet en mijn hoofd even leeg mak.

Toch is het soms moeilijk om je motivatie te vinden. Bijvoorbeeld op een dag als vandaag, wanneer die after Christmas party toch nét wat te gezellig was en je na 4 uur slaap door je vader uit bed gebeld wordt.... En dan denk ik aan al die runners die wel weer en wind doorstaan om hun kilometers te maken, hé ik ben geen mietje. IK WIL ER OOK EEN ZIJN! Gelukt? Yes I'm one of them!

Gelukkig is er voor als je de motivatie dan toch niet helemaal uit jezelf kunt halen altijd nog het internet.

Lees bijvoorbeeld dit artikel van Womens Health, 10 redenen om te sporten, die eens niet direct betrekking hebben op je uiterlijk.

Of dit artikel van Prorun, waarom het juist goed is te beginnen met te sporten in tijden dat je veel eet, JUIST NU dus.

Tsja en voor mij was de motivatie van het web in deze tijd van het jaar duidelijk Girlslove2run met hun actie #whywait! 


En dan nog een keer:

Whiehoeeeeeee ik heb het gehaald!



woensdag 25 december 2013

Good sports: Almost there


Nog even en december zit er weer op. 70 KM deze maand lopen; dat is het doel van de actie #whywait van Girlslove2run. Ook ik zette me aanwezig op het Facebook-event. Op zich nothing to lose wanneer ik het niet haal, want wie controleert mij immers, maar toch deze actie geeft me een of andere psychologische druk, waardoor ik het toch wil halen, jullie weten; ik houd niet van haken, ik haat opgeven, ik wil bewijzen.

Vanmorgen werd ik om half 11 wakker, de zon scheen door mijn lamellen en het zag er behoorlijk windstil uit, time to run! Snel een kop thee, een glas jus en een eierkoek naar binnen en go. Eigenlijk stond het rondje Appelaarsedijk op de planning, 5 KM is wel genoeg voor  eerste Kerstdag, het ging dan ook niet bijzonder lekker, want ondanks dat het windstil leek.... stond er toch behoorlijk wat wind in de polder... Maarja die 70KM moet gehaald worden, en hoe meer ik nu doe, hoe minder ik moet doen... Dus ik verlengde mijn rondje toch nog met 2,14 KM en dan op naar de Kerstbrunch!

For the record: 65.3 KM op de teller.


zondag 22 december 2013

Good sports: The Runners




De filmmakers Matan Rochlitz en Ivo Gormley waren benieuwd naar waar hardlopers aan denken terwijl ze rennen, wat is hun motivatie, hoe staan ze in het leven, waar doen ze het voor? De runners bleken openhartiger dan ze dachten en vertelden openlijk over hun ambities, ziektes, geloof, seks, de wil om te trouwen, kinderloosheid of de liefde voor hun vader. En prachtige korte film over bijzonder mooie mensen.



En ik, tsja waar denk ik dan aan tijdens het lopen? Soms zet ik juist mijn verstand op nul en probeer aan niets te denken. Of ik zet mijn plannen voor de komende dagen op een rijtje, krijg ideeën en ingevingen, of ik bedenk gewoon hoe ik verder zal gaan lopen, kan ik een rondje Plas erachter aan nog aan, of ren ik nog even door naar de Esch? 

Het liefst zou ik na het zien van deze documentaire nu mijn hardloopschoenen aantrekken en naar buiten rennen, om na te denken over het toetje wat ik met Kerstavond wil gaan maken, because I lost my inspiration! Alleen om half 12 's avonds is dat misschien niet het beste idee van Nederland... Morgen weer een dag, nog 22.7 KM te gaan voor eind december!