De laatste tijd is het allemaal net wat stiller op deze
blog. Dit wil niet zeggen dat ik niet meer schrijf, kook, ren of met andere
leuke dingen bezig ben, maar ik heb een nieuw projectje en dat is TIES. TIES staat
voor Toerist In Eigen Stad, samen met Karen en wat andere vriendinnen en
vrienden ga ik graag op ontdekkingstocht door Rotterdam. De stad heeft ontzettend veel te
bieden, deze ontdekkingen mogen natuurlijk niet onopgemerkt blijven.
Zoals velen van jullie misschien wel hebben gelezen, ik heb me ingeschreven voor de halve marathon in Amsterdam. Deze is pas in oktober,maar toch, ik vind het nu al spannend! De race is namelijk meer dan 2x zo ver als ik gewend ben te lopen en soms vind ik die 10 al behoorlijk zwaar! Dus kilometers maken, dat is wat ik moet gaan doen! Afgelopen week was ik helaas niet zo sporty, vorige week zondag nog een rondje gerend, en daarna pas vrijdag weer op het hockeyveld gestaan. Vandaag werd het dus tijd voor een wat langere run. Om 11 uur had ik afgesproken met mijn loopmaatjes, mooie tijd voor een zondag & we waren niet de enigen met dit idee. Overal waar je keek zag je felgekleurde hardloopshirtjes, wandelaars en wielrenners. Rotterdam Sportstad, sowieso waar! Na het rondje bruggen was de verleiding groot om net als mijn matties lekker naar huis te gaan, maar die halve marathon zit in mijn hoofd. Dus ik besloot nog even door te gaan, en waarom niet, ik liep best lekker! Even naar de Shell en terug, aangekomen bij de Shell was ik helemaal nog niet moet, dus waarom tik ik ook niet even de Esch aan?! Heerlijk gelopen, een kleine 10 kilometer in de benen, ik heb er weer wat meer vertrouwen in, we hebben immers nog 119 dagen te gaan!
Ladiesrun 2014 - Pretty women walking down the street
maandag 02 juni 2014
Het is zondagochtend 1 juni, 9 uur: fluitende vogels & “Goodmorning, goodmorning love, it’s my favourite… ”
“Hmmm wat?”
Oh, wacht, natuurlijk, het is John Legend die me zoals iedere morgen wakker zingt met zijn zoetgevooisde stem. Uhm 9 uur, halloooo, hoi, hé, het is zondag, waarom een wekker?! How could I forget? De Ladiesrun staat voor vandaag op de agenda. Gelukkig heerlijk geslapen, maar dat kon ook niet uitblijven na de overweldigende barbecue van zaterdagavond en de enerverende Randstadrail-trip terug naar Rotterdam. Zoals een Oudhollands gezegde luid: een goed begin is het halve werk. Nachtrust, check. Op naar een gezond en energiek ontbijt.
Zaterdag sloeg ik al wat yoghurt en fruit in om de dag vandaag goed door te komen. In combinatie met pannenkoeken lijkt me dat een heerlijk ontbijt voor een Ladiesrun (en volgens veel hardlopers een ideale bodem vanwege de hoeveelheid koolhydraten)! Ik ga vandaag voor Banana Pancakes met wat yoghurt, aardbeien en blueberries, supersnel, gezond & ook nog eens een heel erg lekker. Verder drink ik natuurlijk een kop thee en brouw ik ook nog snel een healthy smoothie in elkaar. Voor de rest van de dag gooi ik nog wat eierkoeken en bananen in mijn tas. Ochtendvoorbereiding nummer 1.
Bij voorbereiding kan natuurlijk ook de kledingkeuze niet uitblijven. Het plan was om gewoon in mijn roze top van vorig jaar te gaan lopen, stick to the plan zou je zeggen, het is gewoon een prima shirt en bovendien nog knallend roze ook. Ja, dat zei ik donderdag nog tegen mezelf toen ik de stad doorliep, ik heb een shirt, waarom weer wat nieuws?! Tsja, ik weet het ook niet, maar zaterdag kon ik toch de drang niet onderdrukken om die gave hardlooptop te kopen die ik eerder deze week al spotte, mijn vakantiegeld klopte in mijn broekzak en tussen al die mooie dames moet je er toch een beetje goed uit zien!
Op naar Ahoy, want hoewel ik zelf pas om kwart over 2 startte, had ik al wel om kwart voor 12 afgesproken. Lopen doe je natuurlijk niet alleen en zeker niet bij de Ladiesrun. Een aantal vriendinnetjes lopen de 7,5 kilometer, dus die zullen we over de finish schreeuwen. We spreken af bij Zuidplein en verrassend genoeg heb ik ze binnen een paar minuten al gevonden. De roze menigte is minder massaal dan vorig jaar. Toen was het vreemd om iemand in een niet-roze outfit in het RET voertuig te spotten, maar dit jaar lijkt het aantal loopsters wat meer verspreid. Om half 1 startte onder luid gejoel de 7,5 kilometer en wij zochten een goed plekje net voor de finish om Laura, Marian en Aniek de laatste meters toe te juichen.
We hadden ons uitstekend gepositioneerd in de bocht zodat we ze vanaf ongeveer 200 meter voor de finish al aan konden zien komen. De eerste dame kwam zo fit als een hoentje binnen in 30.37! Een tijd waarvan ik alleen maar kan dromen. Ze had een enorm gat geslagen met de rest van de kopgroep. Na een minuut of 10 werd het drukker op het parcours en het was dan ook erg lastig Marian, Aniek en Laura te spotten in de roze waas, maar gelukkig hadden ze nog fut om naar ons te zwaaien en kon ik ze net op tijd op de foto vastleggen!
Snel naar ons meetingpoint om te highfiven met de uitgeputte dames en om natuurlijk mijn twee trouwste supporters te meeten; mam & dad! Door een opstopping in Ahoy was onze tijdsplanning niet helemaal lekker uitgepakt, om 2 uur stonden we nog in de rij bij de dixies heen en weer te hupsen van het ene been op het andere. Ranzig, ja we zijn immers de allerlaatste… maarja dat zenuwenplasje moet er toch uit! 5 minuten voor tijd was de rij opgelost en trokken Meike en ik na een snelle succesknuffel van de supporters, een sprintje naar de start, waar we ons toch nog redelijk vooraan in startvak B wisten te proppen. Helaas niet echt warmgelopen, maar ach op zich is het warm zat, spierpijn hebben we morgen toch wel!
Let’s start!
Natuurlijk was het weer dringen voor de start en ontzettend druk op de eerste kilometers, de Jan Mulder in me kwam naar boven en voor ik het wist had ik een top-10 ergernissen op een rijtje staan. “Ja hoor, ik kan weer geen tempo maken. Gadver, die BBQ-lucht is niet echt prettig voor mijn longen. Waarom roken die mensen langs het parcours, het is een sportief evenement. Loop nou door. Hoe kun je nu al naar zweet ruiken… en ga zo maar door”. Gelukkig wist ik hem snel de kop in te drukken en kon ik genieten van het lopen en het groene en waterrijke Zuiderpark.
Zoals iedere wedstrijd zoek ik altijd een “haas”, iemand die ik als een stiekeme stalker het gehele parcours achtervolg. Mijn haas om op te jagen had ik al gevonden, ik hoorde een dame zeggen dat ze rond de 50 minuten wilden finishen, (dat wil ik ook!) dus die moest ik in de gaten houden, gelukkig had ze naast een roze shirt ook een roze strook in haar haar, dus ik vond een roze herkenningspunt in al dat roze. Helaas moest ik tot 2x toe mijn race staken omdat mijn veter los was (Uh Jeske, wat zeiden ze over voorbereiding?!). Gelukkig wist ik dit snel in te halen met een klein sprintje en kon ik ook weer bij Meike aanhaken, die in de buurt van mijn ‘haas’ liep.
Warm was het, en zwaar, bij de 8 kilometer kleurde mijn rode hoofd bijna groen van jaloezie toen ik mensen in het gras zag liggen op hun slippertjes… WIL IK OOK! Misschien had ik toch wat beter moeten eten (hongerrrr) en wat meer moeten drinken, oh ja, wat meer slaap deze week was ook geen overbodige luxe geweest. Excuses Jeske, excuses daar heb je op dit moment niks aan; “RUN JESKE RUN” sprak ik mezelf streng toe. Nog maar 2 kilometer en dan kun jij ook je hardloopschoenen inruilen voor je flipflops. Ondertussen zocht ik afleiding in mijn omgeving en verbaasde ik me over hoeveel tinten roze er wel niet bestaan, spotte ik nog wat mooie mannen langs de lijn, glimlachte ik naar de zanger en de man met de contrabas die de vrolijkste noten over het parcours lieten deinen.
Jaaa nu waren de laatste meters fantastisch! Er was heerlijk veel publiek, ik kon lekker high fiven met allerlei kiddo’s die onder de rood-witte linten waren doorgekropen om de loopsters een hart onder de riem te steken. Om me heen hoorde ik loopsters elkaar bemoedigende woorden toespreken: ”nog even, je bent er bijna, echt waar, je bent al zo ver, let op je passen en ademhaling, een topprestatie is het”. Ik zag de meiden stralen voor het fotomoment. Ik zag dames nog een laatste sprintje uit hun tenen halen voor de finish en ik genoot, ik vergat de stukjes dat ik er door heen zat, ik genoot van de ambiance en ik was trots! Trots op alle loopsters en natuurlijk ook op mezelf, ondanks dat het voor mijn gevoel niet zo lekker liep, heb ik er toch een tijd van 52.35 uit weten te halen en dat is niet slecht!
Meike had me ergens uit het oog verloren maar zat me op de hielen en kwam niet veel later over de finish. Vol trots liepen we stralend met onze Ladiesrun-medaille Ahoy uit waar het fotomomentje met Aniek en Laura natuurlijk niet uit kon blijven. Daarna: time to chill! Genieten met broodjes knak en een welverdiend wijntje op het balkon!
Vandaag had ik avonddienst, dus hoefde pas om 12 uur te beginnen, which means: EINDELIJK weer tijd tijd voor een doordeweekse morning-run. Ik houd er van je werkdag zo te beginnen. Ik was van plan een rondje van rond de 5 km te doen, mijn ontbijt bestond namelijk uit een banaan, een flinke shot espresso, een kop thee en natuurlijk een glas water voor de hydratatie, tijd om mijn ontbijt te laten zakken had ik niet, dus dan maar licht. Gisteren naar een prachtig concert van Aidan Knight geweest in Rotown, dus mijn bed lag vanmorgen wel erg lekker! Op naar een tourtje door Kralingen, zodat je als het echt even niet loopt, je zo weer thuis bent. Ik liep lekker en besloot bij de Plas nog een stukje door te trekken in plaats van bij de Kortekade al af te buigen. Alleen toen ineens uit het niets kwamen de steken, damn zulke steken heb ik in tijden niet meer gevoeld. Klein stukje wandelen dan maar. Gelukkig verdwenen de steken ook weer net zo snel als dat ze op kwamen, dus ik kon mijn run vervolgen. Ik kon er natuurlijk voor kiezen lekker op een vlak asfalt te lopen langs de uni, maar hé zeg nou zelf, oud Kralingen is toch veel leuker?! Wegzwijmelen bij de prachtige huizen.... Daar woon ik later als ik groot ben, neem dat maar van me aan ;). Via de Beneden Oostzeedijk liep ik naar mijn huis, het ging eigenlijk wel heel lekker! Zonde om al te stoppen, dus ik schoot vlak voor mijn huis nog even een zijstraat in en vervolgde mijn weg richting de Oudedijk, even loeren welke nieuwe restaurantjes er nu weer zijn bijgekomen. Mijn runkeeper schreeuwt in mijn oor dat ik op 7 KM zit en dus op naar huis, zodat ik nog rustig aan kan douchen en me om kan kleden voor een werkdag. Nog een paar sprintjes eruit persen om de wandelmeters te compenseren en ja hoor, ik zit weer bijna op en gemmidelde van 12 km/u, mijn streeftijd vor de komende 10 KM. Ik ben tevreden! Goed nog even terugkomend op die steken in mijn zij. Behoorlijk vervelend, gelukkig had ik ze ook al geruime tijd niet meer gevoeld! Waar ligt dat dan aan? Vaak ontstaan steken in je zij door lichamelijke vermoeidheid of een maaltijd die te zwaar was of die je te kort van tevoren hebt gegeten. Als ik zo terugdenk kan het best kloppen dat ik het daarom nooit voel, ik ben gewoon fit en ik eet nooit zwaar voordat ik ga sporten. Oké vervelend die steken in je zij. Maar hoe zorg je er dan voor dat ze weer verdwijnen?! Verlaag je tempo even zodat je ademhaling tot rust komt en ga je ook focussen op je ademhaling. Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen wanneer je steken in je rechterzij voelt, om dan uit te ademen wanneer je je linkervoet op de grond zet, of andersom. Ook kun je proberen heel diep in te ademen, je adem even vast te houden en vervolgens weer uit te ademen. Daarnaast kun je ook met je hand wat druk uit oefenen op de plek waar je de steek voelt en concentreer je op je ademhaling, probeer je adem richting je hand te 'sturen', klinkt gek... maar het werkt! Hoe voorkom je dit? Drink genoeg water vooraf! Hydratatie is belangrijk voor dat je gaat lopen. Zorg ervoor dat je licht, maar voedzaam hebt gegeten, ruim voordat je gaat rennen. Daarnaast is ook een goede warming up belangrijk. Start rustig, zodat je lichaam alvast kan wennen aan de activiteit. Succes!
Mooie minidocu van Gers! Magazine. Waarom lopen we hard? Ieder zijn eigen verhaal. Ik loop dan wel niet 42,195 kilometer, maar wow dit is inspirerend. Lopen door de mooiste stad van Nederland.
"Al je meters komen samen in dat ene moment, nu ga jij de strijd aan met jezelf, opgeven is geen optie, hier groeien winnaars uit tot helden, onze helden"
Het moest er toch eindelijk eens van komen. Museum
Rotterdam, de tentoonstelling ‘echte Rotterdammers’ staat voor mij als
import-Rotterdammer al enige tijd op mijn to-do-list. Dit was het op een na
laatste weekend dat de tentoonstelling nog te zien was, dus afgelopen zaterdag
fietste ik met een vriendinnetje naar ‘de verkeerde kant van de brug’ (just joking), op naar Las Palmas op Kop van Zuid.
De tentoonstelling gaat zoals de naam al zegt over
Rotterdammers. En is onderverdeeld in verschillende thema’s:
Echte Rotterdammers houden van hun kluppie (Sport)
Echte Rotterdammers zijn hier geboren en getogen (Bekende Rotterdammers)
Echte Rotterdammers geloven alles (Geloof)
Echte Rotterdammers zijn jong (Jongerencultuur)
Echte Rotterdammers hoor je van verre (Taal)
Echte Rotterdammers gaan recht op hun doel af (kleding van echte Rotterdammers door de jaren heen)
Echte Rotterdammers werken hard (Werk)
Echte Roterdammers maken de stad (de stad is meer dan stenen alleen)
Ondanks dat ik geboren en getogen ben in Brabant ligt een
deel van mijn hart toch ook wel in Rotterdam, deze tentoonstelling bevestigt
het maar weer, wat is dit een gave stad!!
Dus als je nog tijd heb ga!!! De tentoonstelling is nog te zien tot 19 maart in Las Palmas.
Met 17 graden en volop zon kon een terrasje achteraf dan ook
niet ontbreken en wat is dan een betere Rotterdamse plek bij uitstek dan Hotel
New York? Heerlijk achter de schermen, uitkijkend over de skyline…. I love it!
Nogal vermakelijk: Martin Van Waardenberg neemt Rutger mee naar Rotterdam, en doet zijn uiterste best te vertellen waarom JIJ naar Rotterdam moet komen, of toch liever niet?
Wij wisten het natuurlijk al lang, maar nu is het ook nog eens officieel: Rotterdam staat in de top 10 beste steden ter wereld (Rough Guides). Waarom? Rotterdam is volgens deze reisgids een must see en met de nieuwste aanwinst 'de Rotterdam' en de nog in aanbouw zijnde Markthal heeft de Maasstad er een paar goede publiekstrekkers bij. De reisgids maakte ook een prachtige timelapse van Rotterdam. Benieuwd? Het artikel vind je hier.
n.b. Ook de New York Times weet ons te vinden: check!
Hier kun je toch alleen maar verliefd op worden?
Coca Cola
Coca Cola, I LOVE IT. Het is het drankje dat helpt tegen allerlei kleine
kwaaltjes. Gewoon om je dorst te lessen of om je vermoeidheid tegen te gaan. Je
kater te overwinnen of je misselijkheid weg te nemen. Met deze nieuwe reclame
boost het ook nog eens je humeur en zorgt voor wat extra vrolijkheid op deze
grijze winterdagen.
Nederlanders Een leuke herontdekking, althans voor mij dan, voorheen keek ik vaker op deze blog. Op de blog www.stuffdutchpeoplelike.com wordt de Nederlandse cultuur met al zijn tradities op de hak genomen. Herkenbaar, ik kan die zelfspot wel waarderen.
Als je van flauwe humor houdt is de pagina 10 voor Tinder de moeite waard om op te kijken. Op de pagina met de subtiele verwijzing naar 10 voor taal worden taalgrappen uitgehaald met de namen van de Tinder-gebruikers.
Vind jij het ook zo leuk de bubbeltjes van het bubbelplastic kapot te drukken en baal je er van als je ze allemaal hebt gehad? Goed nieuws, met deze site kun je gewoon vooruit!
Joseph Gordon-Levitt vroeg 9 maanden geleden aan alle creatievelingen die onze planeet rijk is 'please turn on all your electronic devices'. Hij verzamelde met zijn oproep en scala aan bruikbaar materiaal en maakte er met de productiemaatschappij HitREcord, die hij runt samen met zijn broer, een korte film van, dit keer met thema number one. Het resultaat dat zie je hier: een verrassende, een gevarieerde, soms ontroerende korte film.
